(فرستنده : نواب جمشیدی از شیراز)
خسته در حبس زمینم ، ماه من یادم کن / به نگاهی ، به پیامی ، سخنی شادم کن .
 
(فرستنده : فرزانه)
وقتی پروانه ی عشق در تاری بیفتد که عنکبوتش سیر باشد ، تازه قصه ی زندگی شروع می شود ، زیرا دیگر نه می تواند پرواز کند نه بمیرد .
 
(فرستنده : سمیرا)
لحظه ها خاطره اند ، زندگی شوق تمنای همین خاطره هاست ، بیادتم .
 
(فرستنده : ناشناس)
بر هوشمند سلسله ننهاد دست عشق / خواهی که زلف یار کشی ترک هوش کن .
 
(فرستنده : فرزانه)
تردیدها به ما خیانت می کنند تا به آنچه که لیاقتشان را داریم نرسیم .
 
(فرستنده : ناشناس)
دنیا به من نیاموخت در غیابت صبور باشم اما وفا به من آموخت که فراموشت نکنم .
 
(فرستنده : سمیرا)
در زندگی محتاج دو چیز باش ، قلبی که دوستش داری و قلبی که دوستت داره .
 
(فرستنده : فرزانه)
گاهی آدم میشکنه ، زخمهایی هست که تقصیر هیچکس نیست ولی جاشون میمونه تا ابد .
 
(فرستنده : ناشناس)
گاهی وقتها سکوت فریاد معرفت است ، گرچه ساکتیم ولی به یادتیم .
 
(فرستنده : علی با معرفت)
نبودی تا ببینی گه چگونه غزل در تاب یاسمن تب کرد و تا صبح نالید ، نبودی تا ببینی که آسمان چه بی قرار و معصومانه اشک می ریخت و تن سرد مرا نوازش می کرد ، نبودی تا ببینی که چگونه چشمانم در انتظارت ماند و نیامدی .